مشكل مشابهی در تولید پروفیل آلومینیوم به روش اکستروژن از آلیاژهای پر استحکام رخ می دهد مانند شمش ها همچنین در این حالت، دشواری بالا بودن نسبت اکستروژن برای کاهش قطر سیم ها و در نتیجه افزایش تنش سیلان وجود دارد. در مواردي از قالب های ۲۰ راهه نیز استفاده می شود که سبب تولید یک کویل سیم سبک با وجود بیلت بزرگ می گردد. در این حالت، بایستی بتوان این کویل را با سیم خارج شده از مرحله بعدی اتصال داد. هرگاه امکان ایجاد جوش وجود نداشته باشد، بایستی تعداد روزنه های قالب را به گونه ای برگزید تا بتوان از یک بیلت با وزن بهینه استفاده کرد. قطر سیم های تولید شده به روش اکستروژن عمدتا بین ۸ تا ۱۴ میلیمتر است. کویل کردن سیم ها، از جنس آلیاژهای سخت الکترود شونده، همواره ایجاد مشکل می کند، گریل پیچ های معمولی، حداکثر چهار قرقره دارند و کویل دهی قالبی با تعداد روزنه های بیشتر، به طور همزمان، به ندرت انجام می شود. این مشکل را می توان به صورت اتمام اکستروژن سیم ها با طول مستقیم و سپس کویل کردن آنها حل کرد. ممکن است سیم ها پس از خروج از روزنه های قالب و در حالت گرم، به یکدیگر بچسبند که این مسله باعث خراب شدن سطح آنها می گردد وجود دوش آب خنک کننده از این مسئله جلوگیری می کند.
این متریال به راحتي به هم جوش می خورند و هر اندازه ای از کویل را مي توان به روش اکسترولن بیلت به بیلت تولید کرد. مواد اولیه برای تولید سیم ها به شیوه نورد آلومینیوم خالص یا کم آليا تهیه می شود. راه کار اقتصادي ديگر، ریخته گری پیوسته بیلت ها است. گرچه این دو روش برای تولید بیلت های با قطر کم و در حجم تولید بالا، نسبت به اکستروژن بازده بیشتری دارند. اما مزیت شیو اکسترود آلومینیوم در تولید گستره وسیع اندازه ها با قیمت نسبتا کمتر ابزار، نسبت به ریخته گری و نورد، قابل انکار نیست.
مشكل مشابهی در تولید پروفیل آلومینیوم به روش اکستروژن از آلیاژهای پر استحکام رخ می دهد مانند شمش ها همچنین در این حالت، دشواری بالا بودن نسبت اکستروژن برای کاهش قطر سیم ها و در نتیجه افزایش تنش سیلان وجود دارد. در مواردي از قالب های ۲۰ راهه نیز استفاده می شود که سبب تولید یک کویل سیم سبک با وجود بیلت بزرگ می گردد. در این حالت، بایستی بتوان این کویل را با سیم خارج شده از مرحله بعدی اتصال داد. هرگاه امکان ایجاد جوش وجود نداشته باشد، بایستی تعداد روزنه های قالب را به گونه ای برگزید تا بتوان از یک بیلت با وزن بهینه استفاده کرد. قطر سیم های تولید شده به روش اکستروژن عمدتا بین ۸ تا ۱۴ میلیمتر است. کویل کردن سیم ها، از جنس آلیاژهای سخت الکترود شونده، همواره ایجاد مشکل می کند، گریل پیچ های معمولی، حداکثر چهار قرقره دارند و کویل دهی قالبی با تعداد روزنه های بیشتر، به طور همزمان، به ندرت انجام می شود. این مشکل را می توان به صورت اتمام اکستروژن سیم ها با طول مستقیم و سپس کویل کردن آنها حل کرد. ممکن است سیم ها پس از خروج از روزنه های قالب و در حالت گرم، به یکدیگر بچسبند که این مسله باعث خراب شدن سطح آنها می گردد وجود دوش آب خنک کننده از این مسئله جلوگیری می کند.
این متریال به راحتي به هم جوش می خورند و هر اندازه ای از کویل را مي توان به روش اکسترولن بیلت به بیلت تولید کرد. مواد اولیه برای تولید سیم ها به شیوه نورد آلومینیوم خالص یا کم آليا تهیه می شود. راه کار اقتصادي ديگر، ریخته گری پیوسته بیلت ها است. گرچه این دو روش برای تولید بیلت های با قطر کم و در حجم تولید بالا، نسبت به اکستروژن بازده بیشتری دارند. اما مزیت شیو اکسترود آلومینیوم در تولید گستره وسیع اندازه ها با قیمت نسبتا کمتر ابزار، نسبت به ریخته گری و نورد، قابل انکار نیست.
ویژگی در طراحی و تولید نبشی آلومینیومی